நிழல் நிஜமாகும் தருணம்: எஸ்.ஏ.சியின் விஜயும், தமிழக அரசியலும்.
80-களின் எஸ்.ஏ. சந்திரசேகர் (SAC) எனும் இயக்குநரின் கோபத்திற்கும், இன்றைய தமிழக அரசியல் களத்தில் 'விஜய்' எனும் பிம்பம் நிகழ்த்தும் நகர்வுகளுக்கும் இடையிலான அந்த மெல்லிய நூலிழையை மிக நுணுக்கமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளீர்கள்.
SAC தனது படங்களில் சமூக அநீதியைத் தட்டிக்கேட்கும் நாயகர்களுக்கு 'விஜய்' என்று பெயரிட்டது, வெறும் தற்செயல் அல்ல என்பதைத் துல்லியமாக விளக்கியுள்ளீர்கள்.
தன் மகனைத் திரையில் அறிமுகப்படுத்துவதற்குப் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, அந்தப் பெயரை ஒரு 'நீதிக்கான குறியீடாக' மக்கள் மனதில் பதிய வைத்தது ஒரு தீர்க்கதரிசனமான 'Pre-branding' உத்தி. 'நாளை நமதே' படப்பிடிப்பில் ஏற்பட்ட அந்தத் தனிப்பட்ட வடு, ஒரு இயக்குநரின் படைப்புத்திறனை எப்படித் திசைதிருப்பியது என்பது சுவாரசியமான பார்வை.
எம்.ஜி.ஆர் அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்தபோது, திரையில் அதற்கு இணையான அல்லது அதை எதிர்க்கும் ஒரு பிம்பத்தை (சட்டத்தின் இருட்டறை நாயகர்கள் போல) உருவாக்க முற்பட்டது, ஒரு 'Subconscious Revenge' ஆகத் தெரிகிறது.
இன்று அதே எம்.ஜி.ஆர் அமர்ந்த நாற்காலியை நோக்கி அவரது மகன் நகர்வது ஒரு வரலாற்றுச் சுழற்சி. விஜய் எனும் தனிமனிதரின் அமைதியான சுபாவத்திற்கும், மேடைகளில் அவர் வெளிப்படுத்தும் மூர்க்கத்திற்கும் இடையிலான முரண் குறித்து நீங்கள் கூறியுள்ளது
மிகச்சரி. அங்கே தோன்றுவது 'விஜய்' எனும் நபர் அல்ல; மாறாக, SAC எனும் இயக்குநரால் பல தசாப்தங்களாகச் செதுக்கப்பட்ட, அநீதிக்கு எதிராகக் கத்தும் அந்த 'Cinematic Simulation'. இது ஒரு Hyper-reality சூழல்.
(வீடியோ இங்கே )